Niedoceniony skarb

by - kwietnia 18, 2017


   Każdy człowiek ma swoją hierarchię wartości. Niektórzy najbardziej cenią miłość, przyjaźń czy rodzinę. Inni z kolei rzeczy przyziemne-pracę, samochód, pieniądze.  Ile ludzi, tyle list. Szkoda tylko, że na tak niewielu z nich gości jedna, bardzo ważna a zarazem zapomniana wartość.
   Każdy na nią zasługuje. Nie jest rzeczą materialną, którą możemy dotknąć. Posiada ją każdy Polak, ale tak niewielu o niej pamięta. To tak jakby zapomnieć, że ma się dom albo nie doceniać jego wartości. Głupie, prawda? Niestety tak jest. Powód wielu powstań, wojen i walk, przyczyna śmierci mnóstwa ludzi. Czy już wiesz o czym mowa? Tak, to wolność.
   Zadaj sam sobie pytanie, czy o nią dbasz? Wiele ludzi w XXI w. ją lekceważy. To trochę tak jak ze zdrowiem, doceniają je te osoby, którym odmówiło posłuszeństwa. Prawdą jest, że człowiek, który całe życie jest wolny, ma prawo do wyrażania własnego zdania, mówienia głośno o swoich poglądach bez obawy o karę ze strony państwa nie docenia tego. Wolność najbardziej kochają Ci, którym ją odebrano np. ludzie żyjący w latach komunizmu, podczas którego kraj nasz otaczała powszechna cenzura. Głoszenie dewiz innych od poglądów rządzących było szybko ukrócane ciężką ręką sprawiedliwości. Twoi przodkowie ginęli w wojnach i insurekcjach, abyś Ty teraz miał szansę się rozwijać i żyć po swojemu. Czy to doceniasz?
   Dlatego tak ważne w naszym kraju jest Święto Niepodległości czy odwiedzanie grobów nieznanych żołnierzy. Czy zdajesz sobie sprawę dlaczego to robisz? Zapewne wielu was, aby kontynuować tradycje, z przyzwyczajenia, "bo tak trzeba". Ale czy rzeczywiście stojąc na cmentarzu przy nagrobku ludzi, którym zawdzięczasz to jak teraz żyjesz, czujesz tą wdzięczność? Darzysz ich szacunkiem, na który zasługują? Czy zapalając znicz Twoje serce wypełnia podziw dla ich odwagi i miłości do kraju, wolności i poniekąd również do Ciebie? Jeśli nie, to powinieneś się nad tym zastanowić.
   Zwierzęta urodzone w klatce nie pragną wolności, bo nigdy jej nie zaznały, nie wiedzą jak wspaniała jest. Cieszą się, że mają jedzenie, miejsce do życia, ludzi, z którymi mogą się bawić. Nie chcą wybiec na łąki sawann, spotkać przedstawicieli swojego gatunku czy zapoznać się z inną zwierzyną, z którą normalnie żyłyby po sąsiedzku. W sumie nie do końca. One po prostu nie wiedzą, że może być lepiej. My ludzie XXI w. zabieramy im życie, szczęśliwe życie u boku natury dając w zamian najgorszego sortu przetworzone i nafaszerować chemią jedzenie i tereny, które nie stanowią nawet 1/10 tego, co miałyby żyjąc wolno. Czemu to robimy? A może powodem jest to, że sami nigdy tego nie zaznaliśmy i nie mamy nawet pojęcia jak bardzo cierpią?
   Czemu poruszam ten temat właśnie teraz? Bo 11 listopada jest codziennie. Nigdy nie jest zły czas na oddanie czci poległym żołnierzom i docenienie wolności. Po za tym męczył mnie temat, na który ostatnio często natrafiam czyli o maltretowaniu dzikich zwierząt, dlatego postanowiłam, że wyrażę swoje zdanie w tym temacie.


Masz jakieś pytania? Chcesz zaczerpnąć rady, popisać? Zachęcam: nataliadesign258@gmai.com

You May Also Like

18 komentarze

  1. Bardzo dobry post.
    Mało szanuje oraz pamieta o tym o co walczyli nasi przodkowie, co poświęcili dla tej właśnie wolności ktorą możemy teraz się cieszyć
    Pozdrawiam :)
    Lov:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Bardzo fajny post. Teraz ludzie zapomnieli o co walczyli przodkowie.. z tego powodu jestem zła na wszystkich bo to jest naprawdę ważne.

    OdpowiedzUsuń
  3. Witaj, Natalia. Twój budujący wpis zrobił na mnie bardzo dobre wrażenie. A jeszcze, kiedy przeczytałam, że jesteś nastolatką... To naprawdę wielka mądrość ze strony tak młodej osoby, doceniać wartość wolności narodowej. Powiedziałabym nawet, że to odwaga z Twojej strony, przypominać o takich wartościach i mówić językiem patriotyzmu - nie boisz się, że niektórzy rówieśnicy mogą Cię wyśmiać. Brawo.
    Ja jestem dużo starsza od Ciebie, ale chyba zniesiesz to jakoś, że ,,starsza babka" zagląda na Twój blog i Cię chwali ;-)))
    To prawda, że my, Polacy, jesteśmy szczególnym Narodem, a nasz kraj ma szczególną historię, że musieliśmy toczyć zaciekłą i pełną poświeceń walkę o naszą niepodległość, i to niejednokrotnie. Dlatego my, pokolenia żyjące dzisiaj, mamy obowiązek pamiętać o tych, którzy w tej walce oddawali życie i zdrowie. I to przepiękne i bardzo mądre, że o tym piszesz. Dziękuję Ci za to, Natalia. I wiesz, to, że Ty, tak młoda Osoba, piszesz o takich sprawach, jest dla mnie bardzo optymistyczne. Budzi we mnie nadzieję na to, że nie jest u nas tak źle z tą pamięcią, że ona nadal będzie kultywowana.
    Prowadzę blog o malarstwie, jeśli chcesz, zajrzyj: Poławiaczka Pereł polawiaczka.blogspot.com
    Pozdrawiam Cię serdecznie i dziękuję za ten wpis, Natalia.

    OdpowiedzUsuń
  4. Piękny oraz niezmiernie ważny post

    OdpowiedzUsuń
  5. Ja niestety jestem mało patriotyczną osobą...

    OdpowiedzUsuń
  6. Maltretowanie jakichkolwiek zwierząt to dla mnie stanowcze nie. Z fragmentem o docenianiu także się zgadzam. I warto pielęgnować takie wartości na co dzień :)

    Pozdrawiam
    Sara's City

    OdpowiedzUsuń
  7. Maltretowanie zwierząt powinno być karane w taki sam sposób w jaki zwierzęta były traktowane ... Post bardzo pieknie napisany


    Zapraszam do mnie!
    http://aleksandraweronikaplaziak.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Muszę przyznać, że jestem zaskoczona.
    Kiedy przypadkiem natrafiłam na Twój wpis na jednej z grup, pomyślałam, że to będzie coś lekkiego i radosnego, jak ten ptak szybujacy wysoko nad ziemią.
    A tymczasem dostałam w swoje ręce post bardzo mocny i sklaniajacy do przemyśleń. Brawo!!!

    Pozdrawiam serdecznie, Ania
    (ksiazkowepodrozeanny.blogspot.com)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. takie własnie powinny być wszystkie posty

      Usuń
  9. Jestem pod wielkim wrażeniem. Szczerze ja chyba nie dokońca doceniałam wolność. Urodziłam się w czasach, w których w Polsce nie ma wojen, cenzury itp. Dla mnie jest na porządku dziennym, że nie muszę się obawiać śmierci bliskich, za ojczyzne. Inni ludzie nie mieli takiego szczęścia. Patrzyli jak umiera ich rodzina, przyjaciele. Nie wspominając o prawach, które mieli strasznie ograniczone, lub w ogóle ich nie posiadali. W Korei Północnej nie jest lepiej. To państwo totalitarne, gdzie ludzie nawet nie mogą pisnąć, ponieważ zostaną ukarani. Gdyby mogi przynajmniej na tydzień przeprowadzić się do Polski, byliby najszczęśliwszymi człowiwkami na świecie. A my? Mamy wszystko, a zachowujemy się jakbyśmy nie mieli nic. Czas to zmienić.
    Mój blog-klik

    OdpowiedzUsuń
  10. Wpis naprawdę dobry.
    Ludzie się pogubiłi to wszystko idzie w bardzo złym kierunku.
    Każdy powinien to przeczytać i sie zastanowić i to poważnie!

    Zazuul.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  11. Bardzo dobry post,który przypomina o czymś,o czym większość z nas na co dzień nie pamięta,o czym nie myśli. Wiele jest takich skarbów. I wielu z nich nie tylko nie doceniamy ale wręcz przede wszystkim nie dostrzegamy.

    OdpowiedzUsuń
  12. Mądrze, z formą i treścią

    OdpowiedzUsuń
  13. Natalia, piszesz po prostu świetnie. Post niezwykle poruszający, bardzo dojrzały i skłaniający do refleksji. Jestem po prostu pod wrażeniem, jak dobrze wyrażasz swoje uczucia poprzez tekst. Niesamowite :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Post jest bardzo poruszający, chociaż z tymi zwierzętami (ale ze zwierzętami inaczej niż z ludźmi!) to nie do końca prawda - słusznie zauważyłaś, że te które żyją w klatce od urodzenia nie znają wolności, ale gdyby je wypuścić, czy faktycznie dla nich byłoby to lepsze, skoro nie umieją polować i niechybnie większość zginęłaby po tygodniu?
    http://zanimdorosne.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  15. "Obrazy z wojny są okropne oraz dostarczają mocnych wrażeń, ponieważ działają na moją wyobraźnię i zmuszają do myślenia. Opowiadanie mojej babci dają straszliwy efekt, nie chciałabym żyć w wojennej rzeczywistości. Proszę niech to się nigdy więcej nie powtórzy, zniszczone przez bomby domy, ciągle naloty, ginący czy nawet wręcz umierający w cierpieniach ludzie. Jednak najgorszy jest otaczający zewsząd strach, który paraliżuje, zmusza ludzi do opuszczania swoich domów oraz dobytków. Setki tysięcy, a nawet milionów uchodźców zostają do tego zmuszeni i uciekają z krajów, w których do tej pory mieszkali właśnie przed piekłem wojny, ponieważ w we własnym państwie żyją w ciągłym strachu o swoje życie. Bojownicy z państwa islamskiego prześladują ludzi oraz Ich zabijają. Mając do wyboru życie albo śmierć bardzo często decydują się na ucieczkę łodziami przez morze. Niejednokrotnie ginąc w lodowatej wodzie. Ogromnie współczuję tym wszystkim ludziom, którzy muszą przedzierać się przez lasy z malutkimi dziećmi w poszukiwaniu lepszego życia zarówno dla Nich, jak i dla samych siebie. W jednej chwili mieli bezpieczne i przytulne mieszkanie, by w następnej już nie mieć nic, ponieważ bomby wszystko zniszczyły, a snajperzy strzelają do ludzi na ulicach w „biały dzień". Dlatego właśnie bardzo często decydują się i wybierają nieznaną, niebezpieczną oraz często bardzo trudną drogę ucieczki przed toczącymi się walkami. Wierzę, że wolność to naprawdę olbrzymi dar, o który trzeba się nieustannie troszczyć, ale również pielęgnować, ponieważ nie jest nam dany raz na zawsze, o Nią trzeba stale walczyć oraz pielęgnować. Wszyscy ludzie na Ziemi powinni być wolni oraz żyć w pokoju i miłości, zamiast w ciągłym, nieprzerwanym strachu o życie swoje oraz dzieci, jak również bliskich. Strasznie jest smutno, kiedy widzi się wokół tyle cierpienia i niegodziwości, a także zła w naszym codziennym, zwykłym życiu oraz na świecie. Wspaniale byłoby, gdyby na świecie zapanował pokój i miłość, ponieważ wtedy nie byłoby wtedy żadnych wojen ani walk, a ludzie żyliby w przyjaźni ze sobą oraz nie musieliby cierpieć i ginąć ludzie. Każde ludzkie życie jest tyle samo warte, wszystko jedno skąd Ci ludzie pochodzą. Trzeba dbać, szanować oraz nieustannie walczyć o wolność dla wszystkich ludzi. Chciałabym budować naszą wspólną przyszłość bez głodu, chorób i wojen, a przede wszystkim cierpień oraz katastrof za to opartą na wolności, a przede wszystkim pokoju. Szczególnie teraz doceniam oraz jestem ogromnie wdzięczna tym, którzy walczyli i polegli za Naszą wolność. Nie powinno dziać się zło, które na świecie jest przyczyną wielu łez, nieszczęść oraz rozpaczy na tym Świecie. Dlatego zło dobrem zwyciężajmy, a nie zło złem, bo będzie jeszcze gorzej. Chcę, aby na świecie było więcej dobroci, a zamiast tego na Ziemi panuje zło i nienawiść. Wierzę z całych sił, że nadejdzie kiedyś taki dzień, gdy wszyscy ludzie na całej ziemi wezmą się za ręce i nie będzie już więcej żadnej wojny. Nastanie pokój na świecie, będą również coraz lepsi oraz wzajemnie się kochać i szanować. Zawsze znajdą się ludzie, z którzy z różnych pobudek lub chęci zysku potrafią krzywdzić, lub zabijać innych. Wszyscy ludzie na Ziemi powinni być wolni. Dlatego wspaniale byłoby, gdyby na świecie zapanował pokój i miłość. W ogóle nie powinno być zła na świecie, ponieważ wówczas wszystkim żyłoby się lepiej na Ziemi. Zbudowalibyśmy nowy świat oparty przede wszystkim na dobroci. Ogromnie byłabym szczęśliwa, gdyby ludzie, którzy nieraz po wielu latach nieodzywania się do siebie oraz toczeniu różnych, wspólnych konfliktów czy wojen, w Ich sercach zaczęłaby kiełkować, a następnie rosnąć miłość tak, że wreszcie zaczęliby darzyć się sympatią i nawzajem się odwiedzać oraz normalnie rozmawiać ze sobą. Chociaż teraz jest na świecie tak dużo zła i ludzie na Nim bywają okrutni i mściwi, to mocno wierzę, że zbudujemy wspólny dom z miłości pokoju, przyjaźni i poświęcenia, pojednania i wybaczenia sobie nawzajem własnych krzywd i urazów".

    OdpowiedzUsuń